reklama

Białaczka, która posiada też łacińską nazwę leucaemia, to wspólne określenie grupy chorób nowotworowych, które atakują układ krwiotwórczy. Popularna nazwa ma bezpośredni związek z faktem, iż krew u osoby chorej, ma rzeczywiście białe zabarwienie. Z kolei łacińska wersja to efekt tego, że w trakcie choroby następują jakościowe i ilościowe zmiany leukocytów we krwi, szpiku oraz narządach wewnętrznych. Szczególnie zagrożona jest śledziona i węzły chłonne. Znany jest podział białaczki na cztery podstawowe rodzaje. Są nimi: ostra białaczka szpikowa, przewlekła białaczka szpikowa, ostra białaczka limfo blastyczna i przewlekła białaczka limfatyczna.

Pierwsza z nich, czyli ostra białaczka szpikowa (AML) to choroba, której źródłem jest rozplem nowotworowy prekursorów komórek krwi. Polega to na dojrzewaniu komórek, w których znajdują się znaczne ilości mieloblastów oraz innych form niedojrzałych. Poza tym występują też zaburzenia proliferacji, a więc umiejętności organizmów żywych do gromadzenia komórek. Ostra białaczka szpikowa atakuje przede wszystkim dorosłych, a tylko co piąta osoba z AML to dziecko.

Przewlekła białaczka szpikowa (CML) to choroba należąca do zespołów mieloproliferacyjnych, a więc takich które mają nadmierną produkcję jednego lub więcej składników morfotycznych krwi. Tak naprawdę powód CML nie został jeszcze precyzyjnie ustalony. Jedyne określenie przyczyny ma związek z promieniowaniem jonizującym. Głównym dowodem na słuszność tej tezy, mają być statystyki, które jednoznacznie wskazują na zdecydowany wzrost zachorowań w Japonii po atakach atomowych do jakich doszło w Hiroszimie i Nagasaki (rok 1945).

Ostra białaczka limfoblastyczna (ALL) to choroba charakteryzująca się rozrośnięciem tkanki limfatycznej, która następnie pojawia się w różnych miejscach ciała. Dochodzi też do powiększenia węzłów chłonnych, śledziony i wątroby. Z innych objawów – bardziej zewnętrznych – wymienić z pewnością należy bóle brzucha i stawów, a także podniesioną temperaturę ciała. Mogą też wystąpić wybroczyny oraz łatwość w tworzeniu się sińców, a to wszystko za sprawą skazy krwotocznej, będącej wynikiem spadku poziomu trombocytów.

Ostatnim rodzajem jest przewlekła białaczka limfatyczna (CLL), a więc choroba dotykająca zwłaszcza osoby starsze, czyli takie u których wiek przekroczył już 60 lat. Mimo tego, wcale nie oznaczają skrócenia życia, ponieważ jest to chyba najłagodniejsza wersja, dlatego też przy odpowiedniej opiece medycznej może udać się żyć z nią nawet do kilkunastu lat, co w przypadku osób w podeszłym wieku, oznacza praktycznie dotrwanie do momentu, w jakim śmierć może nastąpić nawet u zdrowego człowieka.

Leczenie białaczki posiada jakby dwie formy. Jedna z nich to paliatywna, której celem jest zatrzymanie rozwoju leucaemii. Drugą opcją jest leczenie radykalne polegające na usunięciu z organizmu tej części komórek, które wywołują chorobę. Poza tym, walka z białaczką zależy oczywiście od jej stopnia zaawansowania i gatunku oraz odporności organizmu zarażonej osoby.

reklama

Podobne choroby